Etapy przed założeniem gospodarstwa

Cześć wszystkim,

Razem z moją partnerką kupujemy dom z całkiem sporym kawałkiem ziemi, na którym chciałbym założyć małą działkę warzywną.

Jakieś 3 lata temu zacząłem BPREA, ale go nie skończyłem, bo dostałem pracę… Do maja będzie skończone, uff! W każdym razie wróciłem do swojego BPREA i mam nadzieję, że uda mi się przystąpić do ostatnich egzaminów ustnych w listopadzie.

Moje pytanie jest „‚proste’”: jak mam dalej postępować? Trochę zgubiłem wątek przez te 3 lata i już nie bardzo wiem, co powinienem zrobić… Chciałbym móc się osiedlić do maja — czy to możliwe, czy to jakiś absurd? :rofl::cowboy_hat_face:

Z góry dziękuję za wasze wskazówki..

Skontaktuj się z ADEAR w swoim departamencie – wydaje mi się, że to najprostszy sposób, żeby omówić swoją sytuację i wszystko sobie wyjaśnić.

@BenT zajrzę na to, dzięki! Ale na przykład, czy założenie PPP jest obowiązkowe, czy mogę „po prostu” rozpocząć działalność bez tego?

To zależy od kilku czynników, takich jak twój wiek, status, jaki chcesz mieć (czy zachować etat, być współpracownikiem solidarnościowym, czy rolnikiem w charakterze dodatkowym lub głównym…), twoje nakłady finansowe, czy chcesz ubiegać się o DJA, pomoc z WPR na uprawy warzywne itd…

W ciągu pierwszych trzech lat od rozpoczęcia działalności jest sporo możliwości, więc w zależności od sytuacji może się opłacać trochę poczekać przed założeniem działalności. I w najgorszym razie skonsultować się z doradcą lub doradczynią ADEAR albo Izby Rolniczej.

@BenT ok, dzięki za wskazówki, nie będę zatrzymywać swojej pracy, wyprowadzamy się z regionu, w którym jesteśmy, kupujemy miejsce odpowiednie do wielu rzeczy. Dja może być niezła, ale perspektywa konieczności zwrotu tej pomocy później trochę mnie przeraża.. a jeśli chodzi o dotacje z WPR, to chyba zacznę się rozglądać, co jestem w stanie zrobić na tym miejscu, żeby odhaczyć kilka ich punktów, które dają trochę subwencji..

Będę na bezrobociu około maja-czerwca, więc dam sobie dobry rok na przygotowanie wszystkiego, żeby od 2026 naprawdę konkretnie ruszyć, myślę, że to może się udać..

Najtrudniejsze dla mnie są papiery, ale będę musiał się do tego przyzwyczaić… :cowboy_hat_face::victory_hand:

To naprawdę niezwykle rzadkie, że trzeba zwracać DJA, wręcz trzeba tego szukać. W zdecydowanej większości przypadków, jeśli nie realizujesz swojego planu finansowego, możesz zrobić aneks. Nie należy postrzegać zobowiązań DJA jako ograniczenia, DDT z reguły pozostaje elastyczne.

W każdym razie wsparcie ze strony ADEAR umocni twoje wybory, podobnie jak wstąpienie do związku zawodowego, by w razie potrzeby mieć oparcie.

Jak inni, radzę ci umówić się na spotkanie z Punktem D’Accueil Installation w twojej Izbie Rolniczej.

Co do zasady możesz zacząć „prosto”, jak mówisz. Ale jeśli masz taką możliwość, zrób ścieżkę DJA, która przyniesie ci niebagatelną pomoc finansową, a często także podwyższenie innych dotacji (departamentu, regionu itp.). Warunki dostępu zostały niedawno zmienione, m.in. wprowadzono konieczność stawienia przed jury, aby uzyskać certyfikat twórcy przedsiębiorstwa. Wszystkie te procedury mogą zająć trochę czasu. I nie będziesz mógł założyć firmy, zanim nie otrzymasz zaświadczenia o złożeniu wniosku o DJA.

Podobnie, jeśli chcesz ubiegać się o dopłaty PAC, będziesz musiał wystąpić o zgodę na przekształcenie łąki. Uwaga, w niektórych regionach obowiązuje zakaz!

Sprawdź też, czy nie podlegasz obowiązkowi uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności.

Jeśli chcesz uzyskać certyfikat Bio, będziesz musiał zlecić ocenę swojej działki przed jakimkolwiek przekształceniem. W przeciwnym razie będziesz musiał przejść przez 3 lata konwersji.

Krótko mówiąc, jeśli chodzi o papiery, to tak, przygotuj się! W pierwszym roku spędziłem 50% czasu na zarządzaniu sprawami administracyjnymi i nadal w tym siedzę (czy kiedykolwiek się z tego wychodzi?). Cóż, mam też pechową stronę, która nie pomaga, ale nie należy sobie wyobrażać, że uprawa warzyw to to samo co prowadzenie dużego ogródka warzywnego we własnym ogrodzie. Zawodowo nie zawsze robi się to, co się chce, nawet u siebie.

Powodzenia i dobrej instalacji.

@Edwige super twoja relacja! Mam taką nadzieję, że pewnego dnia zajmę się tym zawodem-pasją, że trudno mi się pogodzić z myślą, że trzeba jeszcze poczekać, i mam nadzieję, że uda mi się złożyć wniosek przed czterdziestką… która wypada w połowie lipca! Znów wracam do PPE, po tym jak trudno mi było się zabrać z powrotem do moich teczek BPREA… Ale się nie poddam, bo faktycznie, wsparcie jest duże, jeśli tylko włoży się trochę wysiłku. W każdym razie fajnie być częścią tego „kręgu” — to daje trochę wsparcia!

@Jeremy w zależności od regionu, w którym się osiedlasz, możesz również otrzymać Dotation Nouvel Agriculteur (wsparcie dla nowych rolników). W takim przypadku wiek graniczny zostaje podniesiony do 50 lat. Jeśli to może zmniejszyć presję związaną z terminami…

@Edwige to będzie w Allier. Jeśli chodzi o kwestię łąki, to się dowiem, pierwotnie działka jest „ogrodem” domu, nie wiem, jak jest klasyfikowana.. co do dotacji, to może być przydatne, tak. Właściwie w maju będę „na bezrobociu” i planowałem wykorzystać ten czas na postawienie szklarni, kilku grządek, ale też trochę odremontować dom.. ale gdybym mógł zrobić instalację przed czterdziestką, byłoby super, żeby móc naprawdę postawić największe „struktury”, mając prawo do dotacji. To jednocześnie zmiana życia rodzinnego, mamy dwójkę dzieci i nie chcę wpakować wszystkich w kłopoty lol

@Jeremy Dokładnie tak samo, tylko bez dzieciaków. Dwa lata szybko lecą! Zostało mi 5 miesięcy zasiłku i na razie tylko czekam na odbiór mojego podwójnego tunelu. Rok 2024 miał być moim pierwszym „prawdziwym” rokiem produkcji. Będzie to 2025 (zresztą nie ma wyboru; albo się uda, albo nie). Niech żyje szok uproszczeń administracyjnych! A potem narzekamy na brak wymiany pokoleń w rolnictwie. Jest po temu niejedna okazja, żeby chcieć rzucić to wszystko, ale kiedy jest się pasjonatem, wie się, po co to wszystko się robi. A opinie klientów są tak satysfakcjonujące.

@Edwige o tak, faktycznie, to musiało być długie! Z dziećmi to dodatkowy ciężar fizyczny, psychiczny i moralny.. zwłaszcza że zmiana regionu wywraca im życie do góry nogami i zmienia też ich dotychczasową drogę życiową

Pracuję w sektorze publicznym i już na moją małą skalę czuć ciężar administracji przy najmniejszej nawet rzeczy, którą się podniesie.. ale przynajmniej trochę mnie to przygotowuje, a poza tym kiedy robi się to dla siebie, to pewnie jest bardziej „motywujące”

Ale skoro masz opinię klienta, to znaczy, że jednak coś wyprodukowałaś i sprzedałaś? Produkujesz na sprzedaż sąsiedzką i pocztą pantoflową?

Cześć, jestem w tej samej sytuacji co ty i też w Allier. W jakich okolicach kupujesz? Byłem już na spotkaniu PAI, a teraz jestem na spotkaniu w Moulin w sprawie zebrania PPP. Mam 45 lat, więc nie kwalifikuję się do DJA. Może uda nam się nawzajem pomóc w niektórych kwestiach. Odezwij się śmiało :wink:

@Johann_Lains ha, słuchaj, nie ma sprawy, ale to ja jestem w tyle w porównaniu do ciebie! Kupowalibyśmy gdzieś koło Montluçon. Ale może mimo wszystko mogę pomóc z pomysłami czy czymś. PPP za bardzo mnie nie przekonuje, najpierw ogarnę ostatnie teczki bprea, a potem od razu przejdę do PPP, które, jak sądzę, przejmuje część teczki „instalacja” z bprea, z większą ilością księgowości, budżetu, prognoz itd.

@Jeremy Ja też jestem niedaleko Montluçon, w okolicach Villebret (na południu). Przyznaję, że te wszystkie kroki administracyjne niezbyt mnie inspirują, ale dodają wiarygodności projektowi, kiedy potrzebujesz, tak jak ja, zwrócić się do banków… Niestety.

Tak, właśnie dlatego się motywujemy, żeby je robić haha, a twój PPP tworzysz sam czy towarzyszy ci jakaś organizacja? Czy to jest płatne?

Skontaktowałam się z izbą rolniczą w Montluçon. PPP jest bezpłatne, ale z tego, co zrozumiałam, niektóre nieobowiązkowe etapy mogą być płatne (diagnostyka, ekspertyzy instalacji i analizy prognozowane), na które można wystąpić o dotacje do regionu.
Skontaktuj się z izbą rolniczą, ludzie są tam bardzo mili.

Jasne, że trzeba nauczyć się radzić sobie z frustracjami.

Jeśli chodzi o produkcję i sprzedaż, w zeszłym roku zaczęłam od jednego ogrodu z 16 grządkami. Pomijam szczegóły, żeby nie zaśmiecać forum. Ponieważ miałam mało ilości i niewiele odmian, zdecydowałam się na sklep internetowy. Dzięki temu kontroluję dostępne ilości i zbieram z pola tylko to, co ktoś zamówi (w przeciwieństwie do targu, który zawsze mnie przeraża, bo trzeba wywieźć towar, który, jeśli się nie sprzeda, trzeba wyrzucić). Powiedzmy więc, że ograniczyłam straty. Jeśli chodzi o dynie, dałam do przetworzenia swoje nadwyżki, gdy zobaczyłam, że zaczynają się psuć, żeby i ich nie stracić.

Potem współpracowałam dodatkowo z jednym Biocoop, a następnie z warzywniakiem w mojej wsi.

W tym roku, mając 6 ogrodów w gruncie i 40 m² zajętych w mojej szkółce, bo nie zdążyłam z szklarniami, kontynuowałam w ten sam sposób, dodając stołówkę szkolną z wsi (to była podstawa projektu, bo to gmina szukała ogrodnika do osiedlenia na swoich ziemiach), automat sprzedający (u sąsiedniej ogrodniczki, więc po prostu sprzedaję jej część moich produktów) i 2–3 firmy cateringowe. Od połowy lipca zaczęłam sprzedaż na gospodarstwie w sobotnie poranki i szczerze mówiąc, myślę, że powinnam była zrobić to wcześniej w tym sezonie. Liczby nie są jeszcze szalone, ale co tydzień mam nowych klientów, a teraz mam też stałych, którzy nie omieszkają mnie reklamować. W przyszłym roku może dodamy środowe popołudnia, żeby pokrywały się z dniami i godzinami odbioru zamówień online.

Nie żałuję wyboru przekwalifikowania się, ale gdybym miała to zrobić jeszcze raz, myślę, że spróbowałabym znaleźć gospodarstwo do przejęcia, nawet jeśli finansowo to inna sprawa. Idealizowałam stronę „czystej karty”, myśląc, że będę mogła na niej zaprojektować „gospodarstwo moich marzeń”, ale gdy nie ma żadnej historii gruntu ani żadnych instalacji, nie ma się gwarancji, że nie czekają złe niespodzianki. W moim przypadku, mimo że zrobiłam analizy gleby, odkryłam po fakcie, że to miejsce służyło kiedyś jako strefa spalania przeróżnych odpadów (znalazłam sprężyny od materaców, szkło itp.), że w miejscu mojego budynku stał wcześniej stary dom, który rozebrano, żeby go zbudować, więc gruz rozrzucono po moim terenie (miło znaleźć cegły, dachówki i inne rzeczy tam, gdzie chcesz posadzić marchewki i pory), że na środku były fundamenty murku z krzemienia (tam, gdzie mają stanąć słupy mojego dwutunelowego tunelu). Sama gmina o tym nie wiedziała. Dopiero dzięki wypytywaniu starszych mieszkańców odtworzyłam historię tego terenu. Więc to plus administracja… Mam o czym pisać powieść!

A poza tym, zwłaszcza gdy ma się mało doświadczenia, kształcenie jest kluczowe. Jak ty, zrobiłam BPREA, ale gdybym wiedziała, chciałabym przejść szkolenie Sylvaina przed moim osiedleniem się, właśnie po to, żeby ogarnąć całą część „przed”. Jak się osiedlić, jak zacząć na działce, jaki sprzęt kupić… Powinno być polecane przez Izby Rolnicze przy tego typu projektach. Wahałam się przed zapisaniem, bo dopiero co skończyłam szkolenie Jean-Martina Fortiera, ale szczerze mówiąc, oba doskonale się uzupełniają. I tu znowu, gdybym miała to zrobić jeszcze raz, zrobiłabym to, ale w odwrotnej kolejności. Najpierw szkolenie Sylvaina, potem JMF.

Jeszcze jedna rzecz dotycząca PPP, które jest obowiązkowe, aby ubiegać się o DJA, w przeciwnym razie jest opcjonalne, jednak PPP pozwoli ci odblokować roczną pulę na szkolenia finansowane przez VIVEA, na czas twojej instalacji. To naprawdę świetna okazja, nie wahaj się wykorzystać całej puli co roku.

@Jeremy Cześć! Udało ci się posunąć do przodu tak, jak chciałeś?