Stała grządka o wymiarach 24 m na 100 cm szerokości. Mam dylemat dotyczący uprawy porów. Albo:
5 rzędów na grządce, 10 cm w rzędzie, 20 cm między rzędami, sadzone ręcznym sadzakiem na 5 otworów (standardy ze szkolenia dopasowane do mojej szerokości 100 cm) | 45 porów na metr bieżący
2 rzędy na grządce, 14 cm w rzędzie, 75 cm między rzędami, sadzone sadzarką Superprefer z ciągnikiem, bardzo szybko + obsypywane narzędziem ciągniętym | 14 porów na metr bieżący
Zaczynam swój drugi sezon i w tym roku planuję wyhodować 7000 porów. Prawdopodobnie 10 000 przy pełnym tempie. Chciałbym podjąć właściwą decyzję strategiczną. Czy wybieram wygodę sadzenia kosztem zajmowanego miejsca, czy odwrotnie..?
To zależy od tego, jaką masz przestrzeń, ile masz czasu, jaki zespół masz wokół siebie…
W dwóch poprzednich latach planowałam 8000 sadzonek, na 4 rzędach, przy użyciu ręcznego sadzaka. Sama zajęłoby mi to ponad dwa tygodnie, gdybym nie skończyła „na szybko” na 2 rzędach przy użyciu ręcznego obsypnika. W pełnym sezonie pomidorowym zdecydowanie nie miałam tyle czasu do dyspozycji, mimo że miałam miejsce. Trzeba też wziąć pod uwagę, że więcej przestrzeni = więcej obszaru do pielenia.
Bardzo mnie przeraża czas, który mi podajesz!
Czy inni mają jakieś opinie, a zwłaszcza ci, którzy stosują gęstość Sylvaina? (Czas poświęcony na sadzenie / powierzchnia grządki / liczba grządek)
Mówmy jasno: por to zdecydowanie nie jest uprawa odpowiednia do biointensywnej produkcji warzywniczej. Posadzenie dwóch–trzech tysięcy sztuk jakoś przejdzie. Dla informacji: posadzenie 800 sztuk na jednej grządce zajmuje około godziny pracy dwóch osób. Zbiór również jest ręczny, ale dość szybki w mojej glebie lessowej, przy porach o prostym trzonie — podkreślam, bo gdy tylko trzeba wyciągnąć widły, to już zupełnie inna historia.
Produkowałem trzy–cztery grządki rocznie, ale niedawno zrezygnowałem z tej uprawy. Aby naprawdę zadowolić moją klientelę, potrzebowałbym ponad 10 000, a na tym etapie wolę zostawić tę robotę zmechanizowanym kolegom.
To też jest biointensywna produkcja warzywnicza: dokonywanie wyborów uprawowych… albo przenoszenie niektórych na zadarniony grunt
Cześć @Romain1, nie odpowiadam na twoje pytanie, ale mając dokładnie takie same wymiary deski co ty, zastanawiam się, jaki masz model traktora? Mam trudności ze znalezieniem takiego z 1 m między kołami. Dzięki
Jeśli nie masz nic, radzę ci znaleźć traktor, który pozwoli ci pracować na szerokości 75 cm! Ja miałem taki istniejący, który zmusił mnie do dostosowania standardów Sylvaina do moich. Albo wręcz przesiąść się na BCS, choć mniej praktyczny.
Mam SAME MINITAURO 60. Przechodzę na KIOTI CK35. Z drugiej ręki kosztuje tyle samo co BCS-y.
Koła w traktorach można zamieniać z lewej na prawą, aby zwiększyć lub zmniejszyć rozstaw kół. Sprawdź te możliwości przed zakupem
Jak Sylvain – im mniej mam do czynienia z porem, tym lepiej się czuję! A jednak klienci jedliby go 9 miesięcy w roku.
W uprawie zmechanizowanej o opłacalności pora decyduje mycie i obieranie.
Z 4 osobami przy sadzarce plus ja na traktorze robiliśmy 1500 na godzinę i 30 000 posadzonych w jedno przedpołudnie. Odchwaszczanie i obsypywanie zajmie 15 minut co 2 tygodnie we dwójkę, a zbiór to 100 kg na godzinę na osobę.
Ale w uprawie biointensywnej dochodzi do tego przygotowanie grządki pod sadzenie, sadzenie, ręczne odchwaszczanie, ścielenie słomą dla najwytrwalszych, a nawet usuwanie słomy.
Jeśli chcesz sadzić metodą superprefer – proszę bardzo.
Jednak z jednej strony musisz mieć odpowiednie narzędzia zawieszane do odchwaszczania i obsypywania, a przede wszystkim musisz mieć miejsce. Na 10 000 porów w rozstawie 15 cm w rzędzie musiałbyś przeznaczyć 31 grządek od maja do lutego! W systemie biointensywnym, gdzie ogranicza się powierzchnię, staje się to skomplikowane. Możesz jednak zmniejszyć rozstaw w rzędzie do 10 cm – sporo zyskasz. Ja robiłem 60 cm x 10 cm.
Ostatecznie nadal uprawiam pora, który sprzedaję w pęczkach po 500 g w cenie 3 € za sztukę. Największe będą proponowane sklepom. Przychód na m² jest podwojony, co pozwala zrekompensować pracę przy uprawie. Wszystkie pęczki szybko się sprzedają na targu. I dopiero gdy na straganie skończą mi się pory, klienci odkrywają, że są inne jadalne warzywa, takie jak kapusta pekińska…